วัยเด็กพ่อแม่ ก็ เฝ้าระวัง ยังจำได้ วัยที่เรายังสาว มี ลูกชายสองคน พ่อเขาพามาที่ถนนท่าแพ แล้วนั่งรอที่ ร้านกาแฟร่มทอง โรงแรมเวียงอินทร์ เราก็ สองมือ จูงมือลูกชายทั้งสอง แล้วเดินออกซอยมา ชี้ให้ น้องจัมโบ้ น้องเบสท์ดู แม่ ก็ คอยห่วง ลูกชายจะวิ่งหาย ไป จำได้ว่า ลูกชายไม่ได้หาย ตอน ดูกระทง แต่ ตอน มาเดินซื้อของ ที่ไนท์ บาร์ซาร์ ลูกชายคนโต วิ่งไป ต้นซอย ตามหากัน จ้า ละหวั่น บอก ยาม รปภ. วิ่ง ตามหา ชนิด หน้า ตา แม่ เหลือ สองนิ้ว พอตามหา รีบพาไปหา พ่อ กลับบ้านเลย ตั้งแต่นั้นไม่เคยพาลูกไป ดูกระทงอีกเลย จนลูก โต พอจะ รู้ ความจ้าๆ กลัวมากๆ เรื่อง ลูกหาย
- บอกลูกว่า จดเบอร์โทร นามบัตร ใส่กระเป๋าให้ลูก และ ไม่เคยไว้ใจ ใครเลย เรื่อง ลูกทั้งสองจ้าๆ ขนาด เฝ้า ทะนุ ถนอม ยังมี เรื่อง ผิด พลาด อุบัติเหตุ ลูกชาย ตกหลังคา ขาหัก แขนหัก พ่อเขาโกรธแม่ไม่ดูแล ร้องไห้ สายตัว แทบขาด ตัวเราเป็นแม่ รออยู่หน้าห้อง เอ็กซ์เร พอรู้ว่า ตาไม่มีปัญหา กระดูกแขน กระดูกขาหัก เฝ้าดูแลรักษา ตัวลูก ใช้เวลา เป็น ปี อยู่ในโรงพยาบาลเชียงใหม่ราม เสียเงินไป หลายแสน สุดท้ายได้ลูกชาย สมบูรณ์แบบ คืนมา จ้าๆ
- ปีนี้ 2556 ลูกชาย อายุ 26 ปี จบปริญญาตรี บริหารธุรกิจ เขาจะ คิดถึงแม่ บ้าง มั้ย หนอวันลอยกระทง จ้าๆ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น